
तत्सवितुर्वरेण्यं
भर्गो देवस्य धीमहि
धियो यो नः प्रचोदयात् ॥
Thennangur Panduranga temple - Tamil Nadu
- The Four Stages of Marathi Speech (Google)
Para: The highest, silent, transcendental
level of pure intention or consciousness beyond words.
Pashyanti: The subtle, intuitive level
where meaning is seen or felt before it takes a mental form.
Madhyama: The intermediate level of thought
and inner dialogue within the mind.
Vaikhari: The final, physical, spoken expression of
language made of audible words and phonemes.
संत चोखामेळा अभंग
अबीर गुलाल उधळीत रंग
नाथा घरी नाचे माझा सखा पांडुरंग
अबीर गुलाल उधळीत रंग
उंबरठ्यासी कैसे शिऊ आम्ही ज्ञातिहीन
रूप तुझे कैसे पाहू त्यात आम्ही हीन
पायरीशी होवू दंग गावूनी अभंग
अबीर गुलाल उधळीत रंग
वाळवंटी गाऊ आम्ही वाळवंटी नाचू
चंद्रभागेच्या पाण्याने अंग अंग न्हाऊ
विठ्ठलाचे नाम घेऊ होऊनी निसंग
अबीर गुलाल उधळीत रंग
नाथा घरी नाचे माझा सखा पांडुरंग
आषाढी कार्तिकी भक्तजन येती
पंढरीच्या वाळवंटी संत गोळा होती
चोख म्हणे नाम घेता भक्त होती दंग
नाथा घरी नाचे माझा सखा पांडुरंग
अबीर गुलाल उधळीत रंग
नाथा घरी नाचे माझा सखा पांडुरंग
संत चोखामेळा अभंग
https://en.wikipedia.org/wiki/Chokhamela
क्रोध अभिमान गेला पावटणी । एक एका लागतील पायीं रे ॥धृ॥
टाळ मृदुंग घाईं पुष्पवर्षाव । अनुपम्य सुखसोंहळा रे ॥१॥
निर्मळ चित्तें जालीं नवनीतें । पाषाणा पाझर सुटती रे ॥२॥
तुका ह्मणे सोपी केली पायवाट । उतरावया भवसागर रे ॥३॥
क्षिराब्धिजे सकललोकपवित्रमूर्ते ।
आर्तः प्रपन्नजनवन्दितपादपद्मे
श्रीदेवि लक्ष्मि भवतात् तव सुप्रभातम् ॥१॥
गायन्ति मातरमितं भ्रमरा यशस्ते ।
तन्मञ्जुनादपरिबोधितदिव्यदेवि
श्रीदेवि लक्ष्मि भवतात् तव सुप्रभातम् ॥२॥
शुण्डोधृताब्जविलसद्वदनेन तूर्णम् ।
सन्तिष्ठते गृहमुखे तव भक्तवर्यः
श्रीदेवि लक्ष्मि भवतात् तव सुप्रभातम् ॥३॥
सम्प्राप्य भानुरिह लोकतमःप्रहन्ता ।
प्राचीं दिशं भजति सोऽपि तवैव भक्तः
श्रीदेवि लक्ष्मि भवतात् तव सुप्रभातम् ॥४॥
वायुस्तथा वहति मन्दगतिः प्रभाते ।
चेतोहरीह सुषमा प्रकृतेस्तवेयं
श्रीदेवि लक्ष्मि भवतात् तव सुप्रभातम् ॥५॥
भानुः क्षणं लसति देवि महाप्रकाशः ।
त्वन्मूर्तिराजितकिरीटमणिप्रकाशः
श्रीदेवि लक्ष्मि भवतात् तव सुप्रभातम् ॥६॥
देवास्त्वदीयपदपङ्कजदत्तचित्ताः ।
आयोज्य तान् लससि कर्मचये त्वमेव
श्रीदेवि लक्ष्मि भवतात् तव सुप्रभातम् ॥७॥
त्वत्पूजनाय मनुजा धृतशुभ्रवस्त्राः ।
आयान्ति मन्दिरमितस्तव भक्तियुक्ताः
श्रीदेवि लक्ष्मि भवतात् तव सुप्रभातम् ॥८॥
पद्मालये विजितपद्मविभेत्रि तन्वि ।
त्वं पाहि नूनमनिशं जनतां भयार्तेः
श्रीदेवि लक्ष्मि भवतात् तव सुप्रभातम् ॥९॥
नित्योऽर्पिता लससि शश्वतधर्मगोप्त्री ।
त्वामाश्रिता जहति दुःखचयं हि भक्ताः
श्रीदेवि लक्ष्मि भवतात् तव सुप्रभातम् ॥१०॥
मज्जीवनं हि कुरु सार्थकमात्मदीत्या ।
त्वामाश्रितो भवति नैव विपद्भयार्तः
श्रीदेवि लक्ष्मि भवतात् तव सुप्रभातम् ॥११॥
प्रीतिं ततो वहसि लोकशुभाय मातः ।
तत्प्रेममूर्तिरभयं सदयं तनोषि
श्रीदेवि लक्ष्मि भवतात् तव सुप्रभातम् ॥१२॥
श्रिमन् तनोषि जगतां दयया दयाब्धे ।
वात्सल्यमूर्तिरसि सन्तत लोकमाता
श्रीदेवि लक्ष्मि भवतात् तव सुप्रभातम् ॥१३॥
भानुश्चकास्ति गगने सतत प्रकाशः ।
नित्यं न भक्तबलिनी जलमध्यभागे
श्रीदेवि लक्ष्मि भवतात् तव सुप्रभातम् ॥१४॥
चन्द्रो विभाति रुचिरो नभसि प्रदीप्तः ।
त्वन्मन्दहास इव भाति हि चन्द्रिकेयं
श्रीदेवि लक्ष्मि भवतात् तव सुप्रभातम् ॥१५॥
तत्संपदं च सततं द्विगुणां करोषि ।
सम्पन्नता त्वमसि मङ्गलदेवि मातः
श्रीदेवि लक्ष्मि भवतात् तव सुप्रभातम् ॥१६॥
सम्पूर्य मोक्षमपि देवि त्वमेव तत्से ।
त्वामाश्रितोऽस्मि वरदायिनि लोकमातः
श्रीदेवि लक्ष्मि भवतात् तव सुप्रभातम् ॥१७॥
नारायणि प्रियतरे कुरु मान्त्रितार्थम् ।
त्वं श्रीहरिप्रियतमासि तदीयचित्ता
श्रीदेवि लक्ष्मि भवतात् तव सुप्रभातम् ॥१८॥
नारायणस्तव सदा रमते हृदब्जे ।
तत्प्रेममूर्तिरसि देवि सदैव मातः
श्रीदेवि लक्ष्मि भवतात् तव सुप्रभातम् ॥१९॥
श्रीसूक्तमन्त्रजपकोटिपवित्रचित्तम् ।
पायात्तमुग्रतपसं तव भक्तिपूतं
श्रीदेवि लक्ष्मि भवतात् तव सुप्रभातम् ॥२०॥
त्वामाश्रितानि खलु कर्म सुशक्तिकानि ।
सर्वं तवैव महिमेति श्रुति समित्ते
श्रीदेवि लक्ष्मि भवतात् तव सुप्रभातम् ॥२१॥
फुल्लारविन्दनिचये च शिशोश्च हासे ।
त्वं निर्मले वससि देवि सदैव चित्ते
श्रीदेवि लक्ष्मि भवतात् तव सुप्रभातम् ॥२२॥
धान्ये तथैव विजये स्वपराक्रमाप्ते ।
ज्ञाने च शान्तिसहिते परिपूर्णरूपे
श्रीदेवि लक्ष्मि भवतात् तव सुप्रभातम् ॥२३॥
वत्सप्रिये शिशुषु दोहनकर्मसक्ते ।
दुग्धेऽपिगोरिहसता परिपोषरूपा
श्रीदेवि लक्ष्मि भवतात् तव सुप्रभातम् ॥२४॥
पुष्पादिकेषु निबिडेषु वनस्थलेषु ।
मन्दाकिनीषु तटिनीषु जलस्थलेषु
श्रीदेवि लक्ष्मि भवतात् तव सुप्रभातम् ॥२५॥
नारायणस्पृतिपरेषु च मानवेषु ।
मातः सदा लससि बोधमहतरूपा
श्रीदेवि लक्ष्मि भवतात् तव सुप्रभातम् ॥२६॥
सम्प्राप्नुते तदनुमोक्षपदं प्रविन्ते ।
त्वामाश्रितश्च मधुसूदनमाश्रितः सन्
श्रीदेवि लक्ष्मि भवतात् तव सुप्रभातम् ॥२७॥
सम्पत्फलाय कुरुते खलु दुष्टयत्ना ।
संस्कार्य ताञ्च जननीव समुद्धरेस्त्वं
श्रीदेवि लक्ष्मि भवतात् तव सुप्रभातम् ॥२८॥
सम्प्राप्नुयां सकलं विकला स्वशक्त्या ।
तस्मात्त्वमेव परिपाहि दयां कुरुष्व
श्रीदेवि लक्ष्मि भवतात् तव सुप्रभातम् ॥२९॥
सकलविमलसम्पद्वृद्धिरूपा च लक्ष्मीः ।
लसतु मम हृदब्जे पूर्णबोधात्मना सा
दिशतु च भुवि सर्वं योग्यमात्यान्तिकं च ॥३०॥
“Whenever there is a decline of righteousness, O descendant of Bharata, and an ascendance of imorality, then I manifest Myself.”
- Dharma is translated as “righteousness”. Maharishi defined dharma as the force of natural law that
- upholds, sustains, and fosters evolution.
- (Science and spirituality do coexist)
- Adharma is translated as “imorality” (rather than unrighteousness, irreligion, or sinfulness).
- Tadatmanam srijamy aham is translated as “then I manifest Myself” (rather than "I descend Myself" or "I body Myself forth").














No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.